Een perfecte start
Omwille van mijn druk privé leven en vooral door de acute vermoeidheid, die pas na de fietstocht echt toegeslagen heeft, was ik tot nu toe niet in staat, mijn reisindrukken op de website te zetten.
Maar het is nooit te laat en hier komt mijn persoonlijk verhaal van de eerste dag. De derde dag staat al erop en de andere volgen zo spoedig mogelijk.
Ik heb iedere dag – zon of regen – met Erwin op de “pino”-tandem gefietst en geen enkel etappe overgeslagen. Het is geweldig leuk om met zijn tweeën in een groot peloton te fietsen. Erwin bestuurde onze pino meesterlijk en ik hielp maar een beetje, maar toch: aan het eind van de dag sloeg bij mij de vermoeidheid toe en er was niet meer veel enthousiasme om nog iets op de website te plaatsen.
Het vertrek aan het Luxemburgplein was echt een heel mooi event: schitterend weer (een beetje aan de koele kant maar veel zon), iedereen vrolijk, ontbijt in de tent, prominenten, interviews…. alles was perfect georganiseerd.
De BaRiE peter, M’bo M’penza, was aanwezig. Mevr. Laurette Onkelinx, federaal minister van gezondheid, nam even plaats op de ligfiets van Sylviane, Frédérique Ries (MEP) en Christiane Vienne (senator) hielpen het peloton uitzwaaien toen Claudy Criquielion het startsignaal gaf.
De ballons in de Belgische kleuren bleven echter direct hangen aan de glazen gevel van het Europees Parlement. Symboliek?
Dankzij de sportieve inzet van het ganse “peloton van de hoop” waren de 8 minuten vertraging, die we bij de start opgelopen hadden, al gauw weer ingehaald en wij arriveerden stipt om 11.00 uur aan het Koloniënpaleis te Tervuren, de mooie gemeente waar ik ’t huis ben.
De Tervuurse politie heeft ons vanaf de “Vier Armen” tot aan de grens met Bertem perfect begeleid en aan het Koloniënpaleis werden wij heel hartelijk verwelkomd door burgemeester Bruno Eulaerts. Hij vond de “BaRiE-isten” zo sympathiek dat hij ons voorstelde, toekomstige fietstocht–happenings ook op Tervuurs grondgebied door te laten gaan.
Mijn fan club (lieve mensen uit mijn straat) was er natuurlijk ook.
Veel tijd hadden we niet bij deze eerste tussenstop, alleen maar voor een frisdrank en een praatje en de verzorging van een fietser, die haar enkel had gekwetst en dan zijn we afgezakt naar het wondermooie Park van Tervuren waar het schitterend fietsen was met de 2 slagbomen uitzonderlijk opengesteld (in theorie) om de medische volgwagen van Jean-Samuel te laten passeren maar helaas, de eerste bareel zat knel en bewoog niet! Geen paniek, we reden er gewoon omheen.
Ik was echt ontroerd toen ik later op de Tervuursesteenweg ter hoogte van Ter Bank mijn vrienden uit mijn Patient Partner verleden zag te wuiven en te applaudisseren: Liliane, PP coördinator, Linda (PP) en Jan, die de tocht naar Parijs meegereden heeft. Echt hartverwarmend !
Even voor het onthaal op Gasthuisberg/Leuven heeft Erwin mij van de pino gegooid en in de vegetatie doen belanden, waarschijnlijk om van mij af te zijn maar het lukte niet, ben direct weer erop gekropen !
De receptie op Gasthuisberg heeft Walter al voortreffelijk gerapporteerd.
Na een uurtje lunchpauze begon de reis per bus naar Kwaadmechelen en vanaf daar zat het peloton weer in de zadel(s) of zitjes en wij fietsten samen langs het Albertkanaal richting Hasselt. Een rustig, plat en gewoon parcours – dacht ik.
Maar ik had niet met Erwin gerekend, die in deze streek ’t huis is en de fietspaden van buiten kent.
Met het excuus dat het weldra zou beginnen regenen maar eigenlijk om Sigrid en Luc op hun tandem voorbij te steken (wat ook lukte) kreeg hij plots, kort voor we Hasselt binnen reden, een aanval van “Speedy Gonzales” en begon te sprinten. Volhouden was de boodschap en krachtig meepeddelen !
De Hasseltse politie had 2 knappe jonge politiemannen op fietsen gestuurd die ons veilig naar het Holiday Inn hotel escorteerden.
De “ere-gouvernante” (zoals Piet haar noemt) van Limburg, mevr. Hilde Houben-Bertrand, verwelkomde ons met een buitengewone toespraak.
Na 60 km fietsen, veel pret en plezier onderweg en een voortreffelijk buffet was de eerste gevarieerde dag voorbij.
Ria
|
