Commentaar voor deze pagina

Mijn naam is Veerle

Ik woon in Brasschaat (Antwerpen) Op mijn 13e viel ik uit een boom, enkele weken er na had ik aan de gekneusde gewrichten ontstekingen die chronisch werden, juveniele reumatoide arthritis, met alle mogelijke gevolgen van dien.

Ik ben nu 52 jaar, en ben nogal een fietsfanaat, dus was ik erg blij toen ik de kans kreeg mee te gaan fietsen met BaRiE.

Ik ben mij alvast aan het voorbereiden, ik fiets elke dag, maar als het slecht weer is doe ik dat indoor met een fitnessprogramma voor mij op maat gemaakt. Ik heb een blog over fietsen met reuma waar ik af en toe mijn fietsavonturen op post, en die zal u toelaten mij te leren kennen, ziehier de link : mijn blog

Proficiat

Enkele dagen geleden sprak ik nog over Thomas en zijn mama. Goed nieuws voor hen vandaag, ze hebben het bedrag van hun deelnamesom bereikt….2900 €

"En misschien is het nog niet gedaan" zegt Sandrine, de mama van Thomas, want de school die op dit ogenblik met vakantie is heeft de cheque met het opgehaalde bedrag nog niet overgemaakt ! Ik moet toegeven dat ik er kippenvel van kreeg, behalve Alain, Maïté en Elza heb ik nog nooit patiënten zo gemotiveerd steunkaarten zien verkopen, om de uitgaven van de reis te helpen financieren, en zodoende te kunnen deelnemen aan het avontuur van BaRiE.

Nogmaals dank aan al de milde schenkers voor Thomas.

Marie-Jo (18/4/2012)

Bravo Thomas

Jullie herinneren zich ongetwijfeld nog Thomas, de kleine spondylartritispatiënt uit de buurt van Straatsburg.

Vorig jaar lieten de financies van BaRiE toe hem samen met zijn moeder uit te nodigen, maar dit jaar is het door de crisis voor ons onmogelijk hem deze kans te geven.

Niettemin, daar ze zodanig verlangden deel te nemen aan het avontuur, hebben ze zelf het middel gevonden om de som in te verzamelen, nodig om ons te kunnen vergezellen.

Inderdaad, sinds enkele maanden zijn Thomas, zijn mama, zijn zus, de leerlingen en leerkrachten van de school in de weer, en honderd na honderd hebben ze op dit ogenblik praktisch de volledige som voor de verplaatsing verzameld.

Een prachtig voorbeeld van moed, wilskracht en belangstelling voor ons project ...

Bravo Sandrine en Thomas, we zijn allen fier op jullie en op jullie initiatief.

Marie-Jo

Wij zijn terug

Wij zijn trouwe deelnemers (patiënten) vanaf de fietstocht naar Barcelona, spijtig genoeg hebben we verleden jaar de deelname naar Londen moeten onderbreken wegens nakende operatie van beide knieën niettegenstaande wij toch ons best gedaan hebben om van Oudenaarde naar Gent mee te fietsen, hopelijk kunnen we dit jaar de draad weer oppikken om indien mogelijk het beste van te maken.

Vele groeten aan allen en tot 2 Juni

Elza & Paul

hallo hier rita en marc

kijken vol spanning uit naar onze volgende fietstocht naar Berlijn, eens je deze fietstochten meegedaan hebt wil je steeds het jaar nadien meedoen.

onder de deelnemers heerst er een onbeschrijflijke sfeer van samenhorigheid.

met veel moed start iedere deelnemer de tocht. wij zijn een koppel die elkaar steunt in alles doen nu voor de derde keer mee en staan er klaar voor , hebben wel nog niet veel getraind maar dat komt wel goed, hebben ook nog een paar weken de tijd en als het weer meezit kunnen we veel de fiets op om een tochtje te maken langs de zee , liefst met de wind in de rug. nog vele groeten aan iedereen en tot binnen een paar weken

rita en marc

Annie en Jozef

We zijn Annie en Jozef en gaan voor de vierde maal mee met Barie. Ik (Annie) ben Bechterewpatiënt en vrijwilligster bij de zelfhulpgroep VVB. Blijven bewegen is onze belangrijkste therapie in de turn- en zwemgroep van de VVB en het fietsen via Barie.

Na Kopenhagen, Rome en Londen willen we ook Berlijn niet missen.
Het is altijd een blij weerzien met de bekende gezichten en telkens ook leuke kennismaking met de nieuwe deelnemers. Deze jaarlijkse tocht met Barie, die tot doel heeft de reumatische ziekten een beetje meer onder de aandacht te brengen, is steeds een hele belevenis.
Het is bewonderenswaardig hoe in korte tijd de groep uitgroeit tot een echte familie, waarin iedereen bereid is de anderen te helpen om het gemeenschappelijk doel, dit jaar Berlijn, te bereiken.
De aankomst op het Eular-congres is telkenjare een beetje triomfantelijk, maar ook een zeer emotioneel moment.

Aan de tocht zelf gaat heel wat voorbereiding vooraf. Het organisatiecomité vergadert regelmatig en Marie-Jo moet meer dan voltijds met de zaak bezig zijn, bijgestaan door haar secretariaat (Marleen).

Op dit ogenblik zit zelfs Madrid reeds in de pijplijn. Onze persoonlijke dank gaat ook naar alle mensen van het bestuur, andere medewerkers en sponsors zonder wie deze tocht onmogelijk zou zijn.

Tot op de afspraak in Brussel.

Hallo, ik ben Clair

Hier ben ik weer, voor de 5de keer al !

Mijn basisprincipe getrouw blijf ik doorgaan; wat ook de situatie is, maak er het beste van...Ik ga dus opnieuw mijn ziel uit mijn lijf trappen, spier- of andere pijnen ten spijt.

Ik heb de vorige jaren enorm veel steun gekregen van lotgenoten, daar alleen doe je het voor ! Elkaar steunen en verder helpen, dat is onze missie. De hulp van onze dokters, van alle barie-mensen, van supporters onderweg, dat geeft mij vleugels 'vleugeltjes'. met nog een duwtje in de rug erbij van Fernand of andere energievolle-exploten kom ik er wel, al is het niet op de eerste rij.

Ik ben al beginnen trainen, dat doe ik elk jaar (het is nodig !) Zonder Barie zou ik een ander mens zijn, veel hulpelozer en eenzamer ; nu kan ik met iedereen over alles praten, dat helpt ! tot 2 juni, "en pleine forme" (zo noemt mijn turnboekje)

Claire, 100% Bechterewer en barie-adept